در دنیای متمدن هر عمل ناصوابی در خور واکنش متناسب با آن است و دیر زمانی است که حتی برای قاتلین هم در قوانین حداکثر مجزات ابد یا بسیار کم تر از در نظر گرفته می شودزیرا جزای افراد را صرفا دارای بار حقوقی نیست و از دریچه حقوق انسانی که شاید خود فرد نیز به ان واقف نباشد باید نگریست. اما به این تصویر نگاه کنید و تصور کنید که فردی هر چند خاطی با عبور از این بعد زمان به چه چیزی تبدیل خواهد شد.
هیچ حیوانی به حیوانی نمی دارد روا. آنچه ای نامردمان با نام انسان می کنند
در اینکه سخنگوی وزارت خانه ای در ایران وعده می دهد که با دکتر هاله اسفندیاری مانند ایرانیان و با حقوق شهروندی ایران اسلامی برخورد خواهد شد طنزی تلخ نهفته است که هر آزاده ای را بی اختیار برای جان این محقق نگونبخت نگران می کند . مگر نه اینکه پیروز دوانی با بر خورداری از همین حقوق در اسید حل شد و قاتل او که اتفاقا قاضی دادگستریست با تکیه بر حقوق شهروندی اسلامی به قلع و قم نشریات پرداخت . حقوق شهروندی که هاله اسفندیاری اکنون در زندان اوین از ان بهره می برد پیش از این نصیب سیرجانی شد و مرگ و تهمت تنها نصیبی بود که از آن برد .صحبت کردن تز حریم قانونی که در زندان های آن هنوز ناله هاثی اکبر محمدی بگوش می رسد واقعا جای حیرت دارد. آیا غیر از این است که فریاد عدالت خواهی آموزگاران ندار ایران و کارگران مساوات خواه بر طبق حقوق شهروندی جمهوری اسلامیست که در هفت توی سیاه چاله ها کم شده است . در جامعه ای که مسئولین آن برای بستن و محاکمه چند جوان دانشجو به جعل نشریانت و لمپنیسم متوسل می شوند دیگر جایی برای عدالت جز ته گور باقی خواهد ماند. اتفاقا هراس جامعه حهانی و هرآنکس که نگاهی به حقوق بشر دارد از این است که هاله اسفندیاری و دیگر بازداشتی های سیستم امنیتی ایران از حقوق شهروندی جمهوری اسلامی برخودار شوند حقوقی که تا کنون برخوداری ایرانیان از آن هزاران کشته و ویرانی ها و داغ های بیشماری بر جا گذاشته است. پس لطفا هاله اسفندیاری را از عدالت اسلامی محروم کنید و با ایشان بر حسب منشور حقوق بشر رفتار کنید
